ال کارنیتین ترکیبی است که توسط بدن از اسید آمینه های لیزین و متیونین تولید می شود

ال کارنیتین به عنوان یک انتقال دهنده و حمل کننده اسیدهای چرب با زنجیره طولانی

باعث افزایش سوخت و ساز سلولی می شود. به میتوکندری سلولی 


کدام مواد غذایی حاوی الکارنیتین هستند؟


محصولات حیوانی مانند گوشت ، ماهی ، مرغ جز بهترین منابع هستند. به طور کلی 

هرچه گوشت قرمزتر شود ، مقدار کارنیتین آن بیشتر است. فرآورده های لبنی حاوی 

کارنیتین هستند.

گیاهخواران یا افرادی که مشکلات ژنتیکی خاصی دارند ممکن است نتوانند به اندازه کافی

 تولید و یا به دست بیاورند. این باعث می شود ال-کارنیتین یک ماده مغذی ضروری باشد.

نقش ال کارنیتین در بدن:

نقش اصلی ال کارنیتین در بدن شما تولید انرژی است.

این ماده در سلول ها ، به انتقال اسیدهای چرب به میتوکندری کمک می کند ، جایی که

 می توان آنها را برای انرژی سوزاند.

حدود 98٪ از ذخایر ال کارنیتین در ماهیچه ها ، به همراه مقادیر کمی در کبد و خون 

وجود دارد.

تحقیقات جدید مزایای بالقوه اشکال مختلف کارنیتین را نشان می دهد ، که ممکن است برای

 بیماری های مختلف از جمله بیماری های قلب و مغز استفاده شود.


ارتباط ال کارنیتین و سلامتی


برخی مطالعات پتانسیل کاهش فشار خون و روند التهابی مرتبط با بیماری های قلبی را 

نشان می دهد.

ال کارنیتین همچنین ممکن است علائم دیابت نوع 2 و عوامل خطر مرتبط با آن را 

کاهش دهد. یک مطالعه در مورد افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که از داروهای ضد دیابت 

استفاده می کنند نشان داد که مکمل های کارنیتین در مقایسه با دارونما به طور قابل .

توجهی سطح قند خون را کاهش می دهد. همچنین ممکن است با افزایش آنزیمی کلیدی به 

نام AMPK ، که توانایی بدن شما را برای استفاده از کربوهیدرات ها افزایش می دهد ، 

با دیابت مبارزه کند.


بهبود فعالیت اسپرم  و بالا بردن قدرت باروری


ال کارنیتین با تغییر در متابولیسم اسیدهای چرب ، تحرک اسپرم را افزایش می دهد.

بیماری های کلیه


بیشتر تحقیقات نشان می دهد که مصرف ال کارنیتین از طریق دهان یا به صورت داخل 

وریدی ، می تواند شمار گلبول های قرمز خون را در طی همودیالیز بهبود بخشد. 

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) ال کارنیتین را برای درمان و پیشگیری از کمبود 

ال کارنیتین در افراد مبتلا به بیماری کلیوی جدی که تحت همودیالیز قرار گرفته اند ، 

تأیید کرده است.


سرطان

خستگی ناشی از شیمی درمانی ، پرتودرمانی و وضعیت غذایی نامناسب در بیماران 

سرطانی شایع است . همچنین ممکن است کمبود کارنیتین داشته باشند. در یک مطالعه ،

 درمان با مکمل های کارنیتین (4 گرم در روز به مدت یک هفته) در بیشتر افراد تحت 

شیمی درمانی خستگی را بهبود بخشید و سطح طبیعی کارنیتین را در خون بازیابی کرد.

 در یک آزمایش دیگر ، بیماران سرطانی با مصرف کارنیتین (دوزهای مختلف از 250

 میلی گرم تا 3 گرم در روز) همراه با خستگی کمتری و بهبود روحیه و کیفیت خواب 

بودند. در هر دو مطالعه ، بیشتر افراد قبل از مصرف مکمل ها ، کمبود کارنیتین

 داشتند.


ایمنی و عوارض جانبی


برای بیشتر افراد ، 2 گرم یا کمتر در روز نسبتاً بی خطر و عاری از هرگونه عوارض 

جانبی جدی است. در یک بررسی ایمنی ال کارنیتین ، به نظر می رسد دوزهای تقریباً 2 

گرم در روز برای استفاده طولانی مدت بی خطر باشد. با این حال ، برخی از عوارض 

جانبی خفیف ، از جمله حالت تهوع و ناراحتی معده وجود دارد.